1870 Królestwo Polskie - ЛОДЗЬ - Ж.Д.; ŁÓDŹ - DROGA ŻELAZNA, list składany opłacony według taryfy do Prus rosyjskimi znaczkami za 1, 3 i 10 kop. wydania z 1866 roku na prążkowanym poziomo papierze ze znakiem wodnym 4 oraz z ząbkowaniem 14,5:15, w tym rzadkim błędnodrukiem z poddrukiem trójkąciki dla znaczków za 5 kop. zamiast cyfry 3 zastosowanej dla znaczków za 3 kop, wszystkie na podłożu koloidalnym - tracącym w wodzie rysunek; znaczki unieważniono wprowadzonym w 1870 roku dotąd niekatalogowanym rosyjskojęzycznym datownikiem kolejowym ЛОДЗЬ - Ж.Д., w tym przypadku z odwróconą datą 7.8.; na drodze wiedeńskiej list podróżował ambulansem - datownik "ПОЧТОВЫЙ ВАГОНЪ No.25-26" / "POCZTOWY WAGON No.25-26" z dnia 7 АВГ.1870 (19 według kalendarza gregoriańskiego) na odwrocie, na dole pruski stempel graniczny "AUS RUSSLAND über EISENB. POST-BÜR.XI/ FRANCO z 19.8 1870 roku z ambulansu Aleksandrowo - Berlin; wszystkie stemple kolejowe pokazane na oddzielnym wyostrzonym skanie; mimo dużego ruchu, pewnie ze względu na krótkość linii - nieco ponad 27 km, listy z niej są bardzo rzadkie; ponieważ sam list został złożony na cztery i co widać na skanach raz niezbyt mocno poprzez znaczki, cena wywoławcza jest niska.

"Towarzystwo Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej" powołano 14 sierpnia 1865 r. Karol Scheibler i Edward Frankenstein reprezentowali sfery przemysłowe Łodzi i Warszawy, zaś Józef Jabłkowski, Maurycy Ludwik Mamroth, August Rephan, Mathias Rosen i Jan Bloch byli finansistami. Budowę rozpoczęto 1 września. 18 listopada 1865 r. prace torowe – prowadzone pod nadzorem głównego inżyniera Hipolita Cieszkowskiego zostały całkowicie zakończone.

Tempo budowy było ekspresowe. 19 listopada 1865 r. nastąpiła uroczystość otwarcia linii. Zaraz potem ruszyły pociągi towarowe przewożące surowce i gotowe wyroby. 1 czerwca 1866 r. uruchomiono regularną komunikację pasażerską.

W 1866 r. przewieziono niespełna 5 tys. ton towarów, czyli 13,5 tony dziennie, ale już w 1881 r. 40 tys. ton surowców, paliw oraz gotowych wyrobów. W 1881 r. linią tą, stanowiącą zaledwie 1,8% długości wszystkich linii kolejowych Królestwa Polskiego, przewieziono już 10% towarów i 6,5% (250 tys.) ogółu pasażerów. Była to też najbardziej dochodowa droga kolejowa w Rosji.